143 tn QedachteH 
2) Ik zal dus beginnen met vooraf te bewyzetl, 
dat deze van de Wesp geen eigcntlyke zeijf 
is , daar na zal ik aantoon&n , dat het' ook wezeni"" 
lyk geen vergeefs werktuig is , maar zulk een za- 
menftel heeft j uit welk men lig*clyk kan afneemen» 
dat de natuur het zelve met een’ gehe(j;l ander oog' 
merk aan het IiilLit gegeeven heeft. 
Ea;a$-TE Voohstel. 
Dat bewezen moet worden. 1 
Dtf i.eef vm de zogenaamde Zeefh^ 
kan geen eigent iyk* zeef zyn , m het meetjiuf dif 
hioemm te ziften. 
Om dit bowys, klaar, bevatbaar en duidclyk te 
maaken^ befchouwe men de lil figuur , alwaar dit 
plaatje met de verheven zyde voorgefteld is. Dez® 
is de zyde die altoos boven Haat, wanneer het 
Je& deze hoornagtige fchyf in haare natuurlyks 
plaatzing aan de voorvmcten draagt. Als het zd' 
ve door cene fterke vergrootïng word befchouwd» 
moet men zich verwonderen , dat het byna half 
bolrond , verwulfd , en naar evenredigheid van ondet 
of van binnen diep uitgehold is. Men kan het voof' \ 
namcntlyk aan het brandpunt van een fterk vergroot' 1 
glas bemerken , het welk men ten minften ecn^ 
halve lyn na beneden fchuiven moet, (wanneer hd 
met eénige punten der oppervlakte in eene rccht^ 
ftelling ftaat,) als men de vlakken aan den 
fcherp en duidelyk'zien vvil. 
