^ 0vef èt Zogmamh Z^^py- tSi 
Dit Infedl heeft in der daad zeer zeldzaatne ei- 
genfehappen. Het is in dc eerftc lente maanden 
zeer gemeen in Eosfehen cn Heggen; Het is niet 
zeer ichmv , men kan het met dc hand grypen. 
Over het algemeen zyn mannetje en wyfje in allen 
opzigte gclyk ; aan het hoofd hebben zy eene lange 
fnuit, die eeh geel dropje laat vallen wanneer ihen 
het Diertje vangt. Het zonderbaarfte van dit Infed: 
is 5 dat het cenig in zyn zoort is , en geene by- 
zoorten heeft, cn dat geen Natuur onderzoeker 
zeggen kan, dat hy ’er de Rups van gezien heeft, 
het geen misfehien daar van daan komt , dat zy in 
den grond kruipt, cn daar in biyft tot dat het als een 
vliegend Dier te voorfchyn komt. ■ — Ik denke dat 
de volgende proef ons aanleiding konde geven , om 
agter dat geheim te komen. Men moet in het voor- 
jaar ’cr cenige paaren van opvangen, en eieren van 
het wyfje zien te bekomen cn in het glas waar in 
luen dezelve houd , wat aarde doen , op dat ’er 
het wyfje haare eïcren in leggen kan. — De na- 
tuur wil gezocht zyn , en door onvermoeid zoe- 
ken , zyn ’er gaheimen aan het licht gekomen , die 
meenige eeuwen bedekt en verborgen gebleven waa- 
ien. 
Het mannetje van dit Infedt, heeft eenc byzon- 
dcr gevormde haart , die aan hem alleen eigen is 
en aan het wyfje ontbreekt, en die wegens haare 
overeenkomft met die van eene Scorpioen, het den 
naam van ScorpioenvHsg gegeven heeft ; deze haart 
beftakt uit eene hoornagtige, hoiFe , en uit eenige hc- 
K S 
