'ifi Verhmdtïing over ttmge 
vendhedeïi voorzien is, behalven dat, vertooneo 
zich hier en daar kleine plaatjes , als zo veele half 
losgefchenrde deelen, ten bewyze van het bladerig 
weefzel der fteen. 
Dc Coleur der oppervlakte is, gelyk ik gezegd 
heb, graauw, maar toond duidelyk de Verw, in 
tvelke zich de gepolyfte fteen veranderdt. 
In aanzien van den uiterlyken glans is de^e zoorc 
van fteen fchitterend , fchoon eenige deelen, alwaar 
zig de vlakken der plaatjes vertoonen , een zwak 
licht te rug werpen. 
Deze fteen is op de Breuk glanzig, gelyk de 
Veldl^ath , ja zyncn glans overtreft die der Spath ; 
ook is zy bladerig, en ten aanzien van de plaatjes, 
behoord zy tot de grootbladerige , of, na de be- 
naaming van den Hr. Werner tot de grofbladerige. 
Doch de plaatjes liggen zo op elkander, dat de bo- 
venfte de onderfte volkomen dekken. Men moet 
hier niet de door geweld verbroken bladen betrach- 
ten, maar die in hunne natuurlyke gefteldheid zyn» 
en zich door het geheele ftuk verfpreiden, In aan- 
•zienvan de rigting der bladen zyn zy volkomen 
glad , en wanneer men alle de laagen zamen ziet , 
gelyk loopende. Wanneer men deze zoort van fteen 
befchouwdt , dan vind men dat ’er altyd een ze- 
ker niet wel te bepaalen aantal van kleine teedere 
plaatjes , geheel naauw met elkander verbonden 
zyn , en onderling door een zagt weefzel zo zaa- 
men hangen, dat men de plaats hunner verbinding 
zeer duidelyk zien kan ; Zo dat de plaatjes in ze- 
kere 
