* T^e.r'k'andeHng oveP eeniga 
4.') zyn dooWthyncni , wanneer hetliclit <iool' 
de geheeie masia van den liecn valt , en dezelve zo 
verlicht dat de verw, zonder óp betverwisrefen tc 
zien, licht graainv vvord. Maar de grtfcte fiukken 
van de groene verandering, cn alle de donkerblaau- 
we fteenen (Jig. 2.) z)’n alleen aan dc randen door- 
fchynend , doch echter hoe meer de blaauwe verw 
de zwarte nadert hoe minder die randen doorfchy- 
nen. 
Van de zevende verandering , die , gclyk ik hier 
na zal aantoonen een nit verfckcidcn zoonen za-' 
mengefteld ftuk is , zyn de kóper roóde deden ge- 
heel ondoorzichtig, maar de blaauwe aan de ran- 
den doorrehynende- 
De hardheid van deze zoort van fteenen is nit 
defterke polyfting, die dezelve aanneemt . te bcoor- 
deelen. Hy behoord dus tot de halfhiirde fteenen, 
die zeer na aan de harde komen, of liever tot de 
harde, die tot de halfharde overgaan. Met de 
Feldfpath komt deze fteen in aanzien der hard- 
heid volkomen overeen : * * Hoewel ik gis dat ceni- 
gc 
I 
* Ik heb echter een ftuk van i§ lyn dik en 6 lynen 
breed , en 20 lynen lang zonder de minfte moeite 
doorgebrooken , de breuk is glanzig en korrelig, doch 
wat moeite ik aangewend heb, geen nuances op de 
breuk konnen vinden, fehoon de oppervlakte tot aan 
de breuk verrukkelyk fehoon in het blaauw en groen- 
agtig goudgeel nuanceerde, [ Boddaert. ] 
