tver den Aluin Eris, 
197 
De Tripel is volgens den Heer Vott * eene witte 
hard geworden kleyaarde vol roodagtige aderen , die 
uit eene yzeragtige llofFe voortkomen; by het in- 
ftorten der Tripelgrocven te Folinier, die de arbei- 
ders in de door hun omgefpitte aarde veroorzaken , 
ziet men aders van eene Aluinaarde, die zomtyds 
weder bedekt worden. Deze aarde heeft een citroen- 
geele naar het wit trekkende kleur , welke zigtbaar- 
der word, wanneer men die aarde in water weekt, 
zy is vetagtig en haarc vetheid is van de Bolus on- 
derfcheiden, daar deze zagt, en die van Polimer 
ruw en onaangenaam is in het aanraken. Zy is 
valkomen gelyk aan de Aluinaarde van So/fatara 
hy Napels , waar van ik ftraks fpreektn zal. Er is 
geen onderfcheid tusfehen, dan dat die van Napa/s 
met vitriool zuur tot faturatie toe verbonden is, en 
eene waare Aluin fmaak heeft, terwyl die van Po~ 
limer daar en tegen geen de minftc fmaak aanduid. 
De Heer Fougeroüx had, gelyk hy my berjgtte, 
deze aarde byna geheel in Aluin veranderdt, terwyl 
zy met vitriool zuur verbonden wierd. De natuur 
toond dus deeze grondftofFen van dit Mineraal , di» 
eenvoudig en byna van alle vreemdzoortige ftoffe 
afgezonderd is. 
Ik nam de hardfte Hukken van deze aarde en ee- 
negelyke hoeveelheid Tripel uit even dezelve groeve, 
om te onderzoeken in hoe verre deze twee ftofien 
over- 
,, ^ ^ 
# Zie deszelfs Lithogeognojle bladz, 19. 
N 3 
