Ser tneejle Verjlemngmi *15 
digheden ’er van afwykcn-, een aanmerking in wel- 
ke ik de te regtwyzing van groüte Natuurkenners 
met verlangen te gemoet zie. 
Ondertusfchen moet ik echter eenige bewyzcn 
ter beveftiging van myn gevoelen bybrengen. De 
visfehen in jehiji , die men te Mansfe/d vind, en 
vooral de groote gaan van de gewoonelyke vis- 
fehen, naar welke zy zeer gelyken, voornaamentlyk 
daar in al', dat zy^den eenen punt van den ftaart, 
gemeenlyk aan deszelfs begin dikker en vleefchagti- 
gcr hebben, cn ook wat langer dan de andere. Ver- 
der dat in het algemeen hun hoofd en vinnen groo- 
ter en hunne ligchaamen kleiner fchynen , dan by 
die, welke wy als hüviriQ konnen aanzien. 
De afdrukken van fchollen in de fchift van Riegek- 
dorfm het Hesftfde, hebben, zo veel ik ’er gezien 
heb, gefplcetcn ftaarten, die de gewoone fchollen 
niet 'hebben. By de Zie-egeh , welker fchalen van 
binnen vyf naden hebben, zyn deze reien van pun- 
ten by de meefte dieper, en moehen dus in de fteen- 
kernen hoger zyn , maar zy zyn , in alle de verfteen- 
de Zee- egden , die ik bezit verdiept , en fchoon men 
fchollen met gefpleeten ftaarten , en verfteende Zee- 
gcrels met verheven punten mogt vinden , geloof ik 
egter , dat dezelve zeer zeldzaam zyn. Ik bewaar 
eene verfteende Vems-kous uit den 'Elf as , die my 
een vriend gefchonken heeft, die in haare gehcele 
gedaante van die welke ik in het origineel gezien 
heb verfchildt. De fteenkernen der verjleende Oejlers 
fchynen my verhevener en meer vcrwnlfd te zyn^ 
O 4 dan 
