50 
Strigis bubonis oculus. 
Buto omnes forsan inter aves Inaximis gaudens oculis ®) ratione cor_ 
poris Babita, tanquam animal summe nyctalops interdiu distincte non vi- 
det Bulbus pone parum convexus, ante campanulatus , versus can- 
thum internum multo brevior, quasi contractus apparet; axes visorii sub 
angule vix 45° graduum se invicem secant; irides inde amborum oculorum 
versus anteriora prospicieiitium in uno eodemque fere plano sitae videntur ^), 
Tubus bulbi osseus campanulatus margine sua subovali, undulata, 
margini orbita parum profundae perfecte respondens atque ligamentis stri- 
ctis circumcirca tam arcte cum ea connectitur , ut omnino immobilis red- 
datur. Musculi autem recti et obliqui admodum parvi, ad sclerotices 
compressionem potius, quam ad bulbi totius motura apti videntur: neque 
enim in vivis strigibus ullum bulbi motum observare neque in mortuis effi- 
cere potui ®), qui etiam in reliquis plerisque avibus minimus esse solet. 
Membrana vero nictitans, multo celerius ac ipsae palpebrae duobus mus- 
culis, rectis ma)oribus movetur. Tendo ei infixus e musculi pyriformis 
apice oritur, bursam mucosam musculi marsupialis prope nervum opticum 
perforat, inferius et interius supra marginem bulbi reflectitur, trochleae, 
propriae incumbens cartilagineae, prominulqe, excavatae, lubricae, quae 
processu vel hamulo osseo peculiari in annulo osseo protuberante firmatur. 
Sclerotica in fundo oculi admodum tenuis. Annulus vel tuber potius 
osseus latior ac firmior, quam in ullo alio avis oculo, campanulatus, pone 
infundibiliformis apertura ovali, ante autem fere cylindricus apertura ro- 
tunda patens, interne contractus, quatuordecim laminis osseis constructus 
crassis, in substantia cancellatis vel spongiosis, marginibus imbricatiiu 
g) Petit description anatomique de 1’oeil de 1’espece de Hibou appele Ulula. 
de 1’Acad. Sciences. A. 1739. p. 121. Bulbum Ululae horizontali sectione divisum 
icpvaesemat figura VII. 
1) Optime jam observavit AtustoTELiis de bist. animal. L. IX c. 23. J. ex edit Schneider, 
X. T. X. os-ci Tyj; «Suvara fibsTtsiir, TJjf ‘'vxrog yih &j;^svoi/tx 
T^e(pyiV elvToTg ou xard irajcce Se TJfV vvxtx tovto 77Cie7, dKhcl 
r^v cix^eaTte^cv xal In strigibus enim passerinis saepius digitum 
vel stylum oculo cante, sine strepitu admovi, quem non videbant, sed sentie- 
bant tandem^ cum corneam ipsam tangeret. Hoc autem experimentum in ple- 
naria luce diurna semper fere succedit, minus vero in crepusculo, quo digitum 
vident oculumque claudunt ^ antequam illum tetigit. » 
2 ) Petit 1. c. annotavit, ululam ambobus oculis objectum unum intueri, secus ac 
reliquae aves. 
3) Severintjs Zootomia Democritea. Norimbergae 1645. P- 336 jam ait: “Noctuae 
oculi non rotundi neque mobiles” quod confirmatur a Petit 1 . c. p. 131. Observat 
quoque I. M. Bschstein kurzgefafste gemeinuiitzige Naturgeschichte 1792. p. 325: 
in strigibus bulbi immobilitatem sumnia capitis mobilitate quasi compensari. 
