I2Ó- Verhandeling over de 
de Iticht ) in een vochtig en een 
weinig warm weêr , en op ene 
plaats waar men zekerlyk niet ver* 
inoeden koft d^t er eén enig se~ 
kurve diertje was. Wat gebeur- 
de d’er ? weinig tyds daar na vondc 
hy dit vleefch vol kleine W^urmp- 
jes, die deszelfs fappigfte delen 
voort opaten. Nu kollen de eit- 
jes , waar uit deze Wurmpjes 
VQortgekomen zyn , niet op dit 
vleefche zyn geweeft, ’c en zy de 
lucht^ ze ’er op gebragt hadde. 
Dit IS het gevolg ’t welk deze 
vermaarde Hoogleeraar uit zyne 
ondervinding trekt * 
Indien het dan waar is, gelyfc 
wy bewezen hebben , dat de lucht 
een oneindig getal kleine eitjes en 
zaden begrypc , die zy overal heen 
voert , is het niet minder zeker 
dat de baren der Zee vele eirje’s 
of kuit van Viffchen overal met 
zich 
* Tiw. I, bladz. 489. 
