9 
Canijier vel Schreber exhibuemnt, satis patet, longe aliam ac in bominej 
in eo esse magnitudinis rationem inter faciem et thecam cranii. In universum enim, 
ingenti faciei parvum admodum cranium junctum videmus. Hinc frons brevissima, 
auriculae permagnae, et altius sitae, rictus valde prominens , totum caput, ob grande 
faciei pondus, in pectus quasi prolapsum propendet, pari fere modo, ac in monstris 
humanis, cum j)arvo vel nullo cerebro natis 3). Ratione ergo totius capitis, injuimis 
vero rictus, oculorum et aurium grandium, insignem nervorum magnitudinem 
requirentium, encephalus orang-utangi parvus, et humano longe minor dicendiis eriL 
Harum autem rerum pleraeque Aurum immortalem ijrsum non fugiebant; i" Orang- 
outang, enim inquit, differ e de l’homme d l’ exter ieiir par le nez, par le front, qui est trop 
court, par le mentoUi qui 71 ’ est pas 7'eleve d la base, il a des oreilles proportionellement trop 
gratides, les yeiix trop voisins hm de l^autre, l^mtervalle entre le ?iez et la bouche est aussi trop 
eteiidu etc. 
Eadem etiam de simia Tiilpii et de ^lygmaeo illo Tysonis ad amussim valent. 
Adspice modo encephali ex illo pygmaeo sumti effigiem, pro illis temporibus 
nitidissimam, et nervorum ratione enceplialum istum profecto parvum invenies. 
Ista autem solito naturae ordine ita se habere cognovi, cum in museo Camperi 
encephali thecam simiae satyri et longimauae lustrabam 4). 
Praeclare etiam Hali er in opere ultimo et perfectissimo ita pronuntiat: 
„Caeterum vel obiter inspecto cranio hominis, cumque quadrupedum craniis 
,, comparato, adparet — homini et altius, et latius et longius cerebri tabernaculum 
„esse. — ■ Ipsi demum simiae non eadem est rotunditas capitis. “ 
ParAuis ergo encephalus orang-utangi rationem physicam et certam prodit, cur 
animi facultatibus tantopere ab homine distnt. Deficiente enim maxima jiarte or‘^ani 
actiones ejusdem organi etiam dchciant necesse est. 
Quae omnia adeo sunt luculenta, ut nullus dubitem, ipsum Comitem de Buffon 
pro ea, quae in illo erat, ingenuitate, ad hancce sententiam accessurum fuisse, 
si modo obseixationes , quibus illa nititur, novisset. 
Praemissis hisce facillimam explicationem admittunt, quae Cl. Fodere habet: 
Si 1’hoftime n’est homme, que par ce quiH a plus de Cervelle, que les autres animaux, nomme 
1) Naturgeschichte rtes Orang Utang etc. IDiisselclorf 
1791. pag. 178. Tab. /j.. fig. I. egregie ad vivam pictam 
effigiem exhibet. 
2) Saugthiere, Tab II. A, 
3 ) Vide figuras meas in Beschreibnng einiger 
Mifsgeburten , vel Sandifortii in anatome infan- 
tis cerebro destituti, Lugd. Batav. 1784- vel in 
Conr. Clirist. Klein descriptione monstrorum Stutt* 
gard 1795. 
4 ) Cranium orang - utangi magnitudine naturali 
delineat Guil. Josephi Beytrag zum ersten Eande 
der Anatoinie der Saugthiere, Goett. 1792. 
5 ) De corporis humani fabrica, Tom. 8 pae m 
§. JV. ■ ^ 
3 
