122 
GER. NICOLAI HEERKENS 
Talibus ut poflis vir fariEe ignofcere mentis, 
140 In tempus tales defipiiiffe putes. 
Non hac barbarie veteres fua fcripta lutarunt. 
Gratior his volitans , quam cibus ales erat. 
Obvius in filvis per inertia tempora brumse , 
Regulus eruget vel fenis ora fophi. 
Quot folia invergit, movet ut pede prtepete terram! 
Inventoque cibo quos dat ab ore modos 1 • 
Ad fellas veniens cithariftria pulcra fenellras, 
Grata minus, modulis quam venit ille fuis. 
Prseter enim cantum, dat & aurre figna ferens, 
150 Nubilaque & duros fignat abeffe notos. 
Quique rudes aures incantat voce perenni, 
Suavius hiberno regulus ore canit. 
Si qua dies hiemis mihi tempore tranfeat agro. 
Projicit huic aliquas noftra culina dapes : 
Vifcera pifciculi, bene fecla; fruftula carnis. 
Exta avium, & quidquid conterat apta manus. 
Inde fit, ut volucrum dulciffinia gaudeat agro, 
Compenfans numero munera parva fuo. 
Quem 
