REGULUS. V 129 
N O T 
(1) Verfu 1. Qui minimi generis parum ^ pennis aurieoloribus r ifta- 
que fulva decorum , veterum exiftimant regulum efle, exiftimant & il- 
lum veterum vero regulo minorem. Sed & id, incertum mihi, fi cer- 
tum fit , regulum verum exiguiffimum in nollris terris avium dicere 
liceret. Sicut enim nusquam hic nafeitur regii nominis ufurpator, adeo 
iuter autumnales transfugas non comparet , ut nullis aut aucupibus aut 
avium amatoribus oflrenfus fit. Mihi vero uni, divinitus tanquam, non 
modo apparuit, fed & in manus venit. Hieme anni oftuagefimi quarti 
fsevillima illa, in publico fuburbano nemore dum pranfus exfpatior, 
virgas vifco a pueris oblitas,, inqiie illis aviculam video, in mufeis 
Batavorum non lemel a me fpeftatam ; quam poftquam criftatara reguli 
temulam fatis , fatisque diu videiam ; pedibus vifco exfolutis , liber- 
tati & coelo a me reddita eft. 
(2) Verfu 32. Aviculam , quam cum omni Europse populo regulum 
habeo , Grscite antiqua; populus univerfus non modo regem , fed regem 
ab eo denominavit tempore, quo per fabulas ei prima inftillata fuit cogni- 
tio fipiencite. Aquilam ante fortiflimam, & dominam avium norat : fed 
ut difeeret artem & confilium viribus efle potentiora , excogitata eft fa- 
bula, quaj apud fenfu pleniflimam gentem eatenus valuit, lu avicuiani 
late regem dixerit & fenatorem, qiite fuprem» poteftatis nomina fola 
cognita fuerint antiquiilimis Gr®cia; incolis. Non igitur, ut Guenaldus 
fibi perfuafit , erravit Arifioteles , qui conftituta pridem nomina aviculte 
adrcripfit. Nec illa tamen reticuit, qute Cilix poeta Aratus, quaque 
Niliacus populus avi dederat. Sed regis , regisque cum aquila pugnantis 
I nq- 
