REGULUS. 
133 
t 
tempore ovis incubat cum conjuge, lu nempe ova numero multa junc- 
tione corporum exiguorum calefiant. 
(6) Verpu 100. Quod ex Suetonio, de Regulo Romam veniente , 
& in media urbe fuper Pompeii curia vifo, in verfibus meis expofui , 
exponit luce meridiana clarius , qualem avem veteres pro Regulo ha- 
buerint. Nominis ejus ufurpator recens, id certe nonfeciflet, ut, qui 
mores filvaticse avis cognitos habent , haud dubid vident. Suetonius 
quidem Romte vifara aviculam Regaliolum vocat. Sed hoc nomen li- 
quet Reguli fynonymum elTe. Venit enim per hiemem in urbes quam 
frequentiffime , caminis Groningenfibus illapfus non femel. Eratque 
diebus hiemis extremis Rom» , cum Ctefari fatidicus venirer. 
(7) Verfu 137. Quod de Regulo fcripfi cum avibus rapacibus pu- 
gnante, ficuti intellexi, poli primam fcripfi opufcuii editionem jam ante 
quatuordecim annos fadlain. Inter villte mete vicinos aucupem habeo , 
virum honefto animo & acri judicio , feque minus aucupio alentem , 
quam obledlantem. Habet ex agris pafcuis, unde vitam commode ad 
annos perduxit jam fenio gravefcentes. Huic cum, de Regulo quod 
fcripferam , interpretatus eram , omififfc me dixit pugnacitatem ejus , 
•iUam cum avibus rapacibus folennem non fine obleflam-iito ipfi centies 
hibernum tempus oilenderat: arpedluriim me illas pugnas fore, fi per 
hiemen ad villam veniens regulos interdum fequerer. Neque temporis 
inultum intercellic, quin pugnam illam obfervarim , femelque illam bis 
cum milvo tridui tempore pugnatam. Relegens propterea ornithologos , 
vidi mentionem ejus rei Ariflotelem fecifie, foluinqiie ex recentioribus 
Belonium retulilfe, quod ab Ariftotelc acceperat. Adnotaverat dr hoc 
Plinius, addens tamen, fi credimus. Nemini non confiat, Plinium ni- 
hil ex filis , omnia ex aliorum obfervationibus compilalTe. Virum ramen 
I 3 
I 
» 
v$- 
