I4S GEi. NICOLAI HEERKENS 
Quiris, ubi credam latituras poflc manere? 
220 Cinflus ager follis, foffiimra in margine dumos 
Scepe videt; denfisque rubis interlita forbus, 
Frangulaque & terram ficcantes baotula, cellis, 
Silva extenfa locis, dant tecla latentibus apta. 
Det quoque procera cava terra fub arbore fedem 
Detque caverna locum, magnis non^unica filvis, 
Quam vacuam vulpes cum conjuge csefa reliquit. 
Cunfta, fed oftendens peridonea lirata latebris, 
IMon ego finirem : quandoque ollendero cunfla , 
Altera forte tamen fibi cognita qu^reret ales. 
230 Antraque vere prius , vox agnita quam fit in agris 
Solibus i6la , fugit. Prius & quam clangere curet 
Afpefta teneros de conjuge fentiat ignes. (15} 
Aprilis fini^rariffima prjecinit ales, 
Prrecinit interdum : facit & faracena ferantur 
Ut prius, ac fulcis alias ea femina credas. 
Nemo reverfuras tam feltinante pruinas 
Voce timet: feruraque gelu vox fera minatur. 
Indicat & 'foles & nubila faepe diei. 
Se 
