169 
STURNUS. 
Sturnus avis varia eft pennis, mutatque colorem 
Non modo, fed cantum, fed quoque fsepe cibum. 
Nec folita fe fede tenet: nunc incolit urbes, 
Nunc rus: & coelo, cum riget annus, abit, (i) 
Vere redit, fed vefte nigra: nec pifitat, alta 
Sed fuper aede, tumens gutture, dulce canit. 
Dulce canit, noftris faltem auribus. Italus author 
Ridet inargutum polTe placere fonum. 
Et ftreperis Latias vexari vocibus aures 
jo Scaliger, ipfe author non numero fus, ait. (2) 
Natus in Urbe tamen cantantes Olina laudat , 
Utque marem eligeres, bunc tibi noffe facit. 
Omnibus & Latii, noftris velut obtinet oris, (3) 
Pendeat ad fummos ut brevis olla lares. 
Olla, domus Sturno, pariturae oftenfa volucri, 
Ut prope, quEE nidum dant loca, vere canat. 
Sed quia palfer idem noftratibus obtinet oris. 
Forte habet hoc, bominum teda quod hofpes amat. 
L 5 
