s6o 
GER. NICOLAI HEERKEN3' 
Nec, quot heri laribus , fed tot quot habere irtRcello 
'300 Finiamo potuit. Numerus fccluditur ingens, 
Inque vicem fpeclans plebs tendit ad ffithera palmas! 
Nam fonus alarum , crepitu miftusque canore, 
Res erat efficiens vel in omni mente ftuporem. 
Inconfpeclum animans dum quisque exfpe6lat, &in- 
Verfatur moles, parvum invifumque foramen (gens 
Apparet , cui quisque oculos adjungit , & , ecce ! 
Furvum animal, llurnus fpeculantia, fertur in ora. 
Moxque ea perculfos circumfonat undique turba 
Ut, quse avis exierat, vix cognita forte fuilTet; 
510 Pars nili vixfpirans, adapertis vifa cayernis, ' 
Monfcralietfturnos. Sed &hcec, quia rumpere molem 
Utilitas vetuit , folis recreata calore , 
Solis & ejusdem , fibi confuluilTe per auras 
Dicitur, inque meis cantans fedilTe feneftris (33). 
Sueeia fert fturnos , & plus quam ccetera tellus 
Sueeiafert merulas: quas, terra nili abderet illa. 
Non habitura foret. Nec enim foret algida cmio 
Incolumis, neque fperet avis per nata repente 
Fri- 
