MERULA. 
289 
& tanquara pro bellariis utuntur. Cum vero hiems folura claufit, fu- 
perfunc multa infefta, quse frigore gaudent, & qu$ iis m cibum ve- 
niunt. ErucsE , qua: vernantia arborum folia depafcuutur , in terram 
decidunt , terpsque progeniem commendant. Eaque progenies primo 
hiemis frigore in truncos arborum reverti obfervatur , tantaque truncos 
perrepit multitudine, lU trunci fevo aut liquida pice impifti agmina in- 
fedtorum contineant viventium. In arbores enim eo redeunt tempore , 
ut gemmas fubeant , inque iis per hiemem morentur. Recenti hoc 
cognitum obfervatione. Unde videre eft , quanta avibus vermivoris , 
& quam incognita fuperfint vermium pabula. Sorborum baccas , fepe 
in .nudis pridem ramufculis , ad multam hiemem vides. Oxyacantha 
vero, in noftris terris complurima, baccas fuas non nifi novis amittit 
induenda foliis. Eaque arbore non modo merulie per hiemem gaudent , 
fed in ea nidificantes vife funt ; vide Nozemannum. 
(32) Ferfu 283. Merulas duas in Veilphalicte arboris trunco latentes 
& fopitas i fe repertas fuiiTe , dixit mihi homo rufticus , ex advenis 
unuS; omui vere agminatim ad nos laborandi caufa properantibus. Ar- 
borem dicebat a fe excifam , & in iila magna excifara filva ftiilTe , 
qua: , Meppena oppido haud procul , ad Amifiuin pofitu , tamque vetus 
eft, quam ipfum forte oppidum Meppena. 
C33) 3 H- Sturnos in ea lignea compage, in verfibus meis 
defcripta , femifomnes ipfe vidi , avolantes non vidi. Veneram enim , ^ 
licet proxime habitans , non nifi poftquam res rumorem fecerat. Se- 
dentes vero , qus avolarant , in proxima: domus faftigio vidi. Nec 
dubitare ob innuineros teftcs, nec anni ob tempus potui, quin avp- 
lafient ex tabulato , quod & alios ftnrnos femivivos in fuo cavo often- 
dcbat. Avolalfe , & eos deinde aliquot dies pofi: camitalTe , ab ipfis 
doraefiicis meis tefiibus intellexi. Mira autem de fturnis res non erat, 
T nifi 
f 
