VAN HET JAPANSCIIE RIJK. 
43 
eed schuldig rekende. Door de menigvuldige diensten, vrelke hij den 
Hollanders bewees , was hij niet gerust gesteld met de kleinigheden van 
mij terug te bekomen , welke hij mij in het geheim bezorgd had , maar 
bleef den anderen dag van l^iet eiland weg, mij den volgenden brief 
achterlatende , welke , om deszelfs bijzonderen stijl , hier letterlijk is 
overgenomen. 
De Heer van Ovehneel Disscher ! tnoet UWelE. niet kwaalijk neenen, 
dat ik nu zo onmanierlijk behandelt, terwijl ik aan U zoo jets beloofd 
heb ; maar durf ik dezelke zaaken niet doen , zo als U gezegt ; want ben ik 
de Japander en weetHk zeer goed van onze Keijlijklijk Wetten, daar en 
tegen zulke zaken in het ieheim doet; zomtijds dezelve bekent word , dan 
word ik groot misdaad vc,yh onze Keijzer, maar als wij van ’t Opperhoofd 
een Dienstloon krijgt, dai moet ik aan de Heer en gedient hebben, zo als 
zij gezegt hebben , daarn wil ik niet meer aan de heeren te dienen en De- 
zima te komen, en Ver ek ik aan üwel dat het Opperhoofd voor mij Dit 
3 aar niets te geeven , door, dat ik zoo traag en metnorieloos wierd. al 
dat ik nu naar and re landen te weg gaat , wees gelust , zou ik nooit 
zeggen van de heer n, en verzoek ik zeer vriendelijk aan mijne Vader, 
dat hij allengskens . o ouderdom wierd. 
Men Avist mij niet anders te zeggen , dan dat de schrijver van dezen brief 
de stad verlaten had; doch dit komt mij ecnigzins bedenkelijk voor, daar 
de Japansche Policie te streng is, om niet eenen reiziger zonder pas zeer 
spoedig te arresteren; ik geloof dus integendeel, dat hij de voorspraak 
van den stedelijken Regter heeft weten in te roepen, en zich een ge- 
heim arrest in zijne woning heeft getroost, totdat de commissie van den 
voornoemden bespieder was afgeloopen en vergeten, gelijk ik ook naderhand 
tot mijn grootst genoegen vernomen heb, dat hij in geene onaangenaam- 
6 ^^ 
