90 
BIJDRAGE TOT DE KENNIS 
meer ronde of soort van cursijf-letter , en is zeer geschikt , om er vlug en 
vloeijend mede te schrijven. Het wordt door de vrouwen in het algemeen tot 
briefwisseling gebezigd , en de meeste werJ en , welke voorschriften betrek- 
kelijk de zeden en gewoonten , kleine verhalen , en wat verder tot het onder- 
wijs behoort, bevatten, worden in Hiragane-leÜQx gedrukt. Het Manyokane- 
cn Jama/o/^awe-alphabet is meer zamengesteld ; het Manyohane vooral schijnt 
de oorspronkelijke letter te zijn , die uit de Chinesche karakters is ontleend , 
gehjk het Katakane wederom uit dit schrift, welks letter ten duidelijkste in 
het Manyokane is terug te vinden, gelijk insgelijks de Tliragane-letlex eene 
verkorting is van de Jamatokane. Daar deze alp «abetten door onderschei- 
dene werken genoegzaam zijn bekend gemaakt, Lopaal ik mij slechts, om 
bij de titelplaat van dit hoofddeel eene schets v>!a het Katakane-schxih 
te geven, waarbij aan te merken is, dat de lettergrepen, die met mede- 
klinkers beginnen, door de bijvoeging van daartoe aangenomene teekens, 
eenen harden of zachten klank verkrijgen. Hoezeer dit alphabet naar 
onze volgorde moet worden gelezen , behooBt men te weten , dat de Ja- 
panners , even als dc Chinezen , van boven naar beneden en van de regter- 
naar de linkerhand schrijven , en dit weinige Japansch dus in tegenover- 
stelling hunner volgorde is geplaatst. 
De klank der Japansche woorden heeft hoegenaamd geene overeenkomst 
met die der Chinesche taal j dezelve luidt zacht en is zeer moeijelijk te 
verstaan, doordien men de woorden geheel anders uitspreekt dan schrijft, 
en dezelve in de zamenvoeging eener rede verscheidene lettergrepen ver- 
liezen, welke niet gehoord of uitgesproken worden. Ik verwijs mijne 
lezers , die in de kennis der Japansche taal eenig belang stellen , naar de 
schriften van Dr. von Siebold , in het elfde deel der Verhandelingen van 
het Bataviasche Genootschap, anno 1825, voorkomende, alsmede tot de 
Werken van den Heer Abel Remusat, enz. 
Daar mijne vorderingen in die taal zich alleen bepalen tot eene gebrek- 
