124 
BIJDRAGE TOT DE KENNIS 
mijne lezers geheel in den smaak der Japanners te doen deelen. Daar 
zij, bij voorbeeld, eenen ouden gebarsten^ pot boven eene fraaije por- 
seleinen vaas verkiezen, en een lomp oud stuk hout, dat slechts voor het 
gebruik eenigzins is gefatsoeneerd , liever gebruiken dan eene gepolijste 
bloemtafel , of zich veeleer van eenen ouden gedeukten koperen water- 
ketel bij een kostbaar theeservies willen bedienen, zoo zijn er honderde 
voorwerpen, die alleen door de Japansche zucht tot oud- en zeldzaam- 
heden zekere waarde verkrijgen. 
Hoe ongeloofelijk zulks ook schijnen moge^an ik echter verzekeren, 
kleederen te hebben zien dragen, die meer da^vijftig jaren oud waren j 
deze waren gemaakt van zoogenaamde TaffachelaA, een linnen weefsel of 
gingan, dat veel op de kust van Bengalen werd gemaakt en van oneindig 
betere hoedanigheid dan het tegenwoordige was. Hen heeft ons verzekerd, 
dat er van dergelijke stoffen in Jedo stukjes voorhanden waren uit den 
eersten aanvoer van de Hollanders in de zeventiende eeuw; alleen 
uit zucht tol hel oude , welke den Japanners zoo eigen is , wordt dit 
alles zoo zorgvuldig bewaard; juist het tegendeel van hetgeen er in Europa 
plaats heeft, alwaar men zich beijvert, om telkens aan gebouwen , meubelen, 
kleederen, en wat het ook zijn moge, eene nieuwe gedaante te geven, 
terwijl niet zelden de kostbaarste stukken, door eene verandering der 
mode, alle waarde verliezen, ja somtijds zelfs belagchelijk worden. 
De Japanners beweren, dat in het algemeen al het oude fabrijk- en 
kunstwerk deugdzamer is dan het tegenwoordige, zoowel in hetgene hun 
eigen Land oplevert , als al hetgene er van buiten ’s Lands wordt aan- 
gevoerd, en men is bij hen dikwijls beter dan hier in de gelegenheid om 
zulks te beoordeelen , omdat zich dit door de stalen , welke zij zoo zorg- 
vuldig mogelijk van alle goederen bewaren, laat aantoonen; hetgeen niet 
zelden moeijelijkheden in het prijsmaken van onzen jaailijkschen aanvoer 
oplevert. 
