VAN HET JAPANSCHE RIJK. 
139 
zal ik eerst eene schets geven van hunne begrippen nopens een volgend 
leven. Deze zijn inderdaad zeer bekrompen , zoodat hun zelfs het volkomen 
vertrouwen ontbreekt op het vooruitzigt , om , na eenen reinen wandel op 
aarde , in volmaaktere gewesten met dien hoogen trap van gelukzaligheid te 
w'orden vergolden , welke hun de leer van Buddha belooft. Niet dat zij ge- 
looven , dat de dood voor eeuwig het bestaan van den mensch zoude vernie- 
tigen; maar zij vermeenen, dat de voor hunnen geest of voor hunne ziel 
bereide belooning zich beperkt tot het in de Hemelsche gewesten bekleeden 
eener meerder of minder luiste'^rijke plaats, in het gevolg van den God of Cami, 
welken zij op aarde hebbe' i aangebeden. Indien daarentegen hun wereldsch 
gedrag strafschuldig is, g^looven zij, dat bij hun overlijden de ziel overgaat 
in het ligchaam van eenen vos, van eene slang of van eenig ander door hen 
veracht dier , in welken toestand alsdan de menschelijke geest eene reeks van 
jaren op aarde omzwerven en, door het ondergaan der zwaarste folteringen, 
zijn eenmaal gepleegd misdrijf boeten moet , totdat hij in voldoende mate 
gezuiverd is, om in de nabijheid van zijnen Cami te worden toegelaten; doch 
altijd is die gelukstaat op eenen lageren trap geplaatst dan die der gewesten, 
welke zij het Hemelsch Paradijs, het verblijf hunner góden, noemen, en die 
voor den gewonen mensch te zeer verheven en ontoegankelijk geacht worden. 
In het vroeger vermelde door de Sinto-\cex verkondigde gebod tot ge- 
hoorzaamheid aan de Regering is het algemeene voorschrift tot zedigheid , 
eerlijkheid en naarstigheid vervat. Voorts eischt die leer , als bijzondere 
pligtvervullingen , de Goden te bidden, derzelver tempels te bezoeken en 
in stand te houden , zich voor alle besmetting te hoeden , waartoe ook 
vooral behoort, zich van het dooden van viervoetige dieren, van het zien 
van bloed, van het zien of aanraken van doode ligchamen, van het aanhoo- 
ren van lasterlijke , onkuische , ruwe of wreede taal te onthouden. Het 
verzuimen van écnen dezer pligten ontzegt den Japanner, voor korteren 
of langeren tijd, den toegang tot den tempel. 
18 
