VAN HET JAPANSCHE RIJK. 
189 
Om in een Nizioehi Ire , of een’ bloempot met twee rijen boven elkander , bloemen 
te plaatsen , moet in acht genomen worden , dat de kleuren der twee lagen veel 
met elkander verschillen. 
Een Oki Hanaike of groote bloemenbak , die eenen langen rand heeft , vereischt 
bloemen , welke plat zijn , en geene bladeren laten overhangen , die de mat 
of den vloer raken. 
Insgelijks vereischt de étiquette , dat in eenen bloempot met ooren of hand- 
vatten geene bloemen afhangen , die met de ooren een kruis uitmaken , hetgeen 
ook in aanmerking komt met een blo''mmandje , dat in eenen beugel bangt. 
Een Tsoukfoene is eene b’oemvaas van eenen ovalen vorm ; hierin gebruikt men 
twee takken ^ waarvan de ééne overeind staat en de andere afhangt , om het 
modél van een vaartuig door een zeil en eenen riem voor te stellen.” 
Ik heb deze uitweiding over het zoogenoemde bloemsteken gemaakt , om 
de voorbeelden, zoo dikmaals door mij aangehaald, te bevestigen, dat er 
( 
werkelijk vaste regels voor alle dergelijke étiquettes bestaan, die in druk 
zijn uitgegeven. Thans zal ik over de pracht en weelde handelen , die 
bij hunne algemeene feestvieringen in acht genomen worden. 
De vastendagen : deze zijn de eerste , de vijftiende en achtëntwiii- 
tigste dag van elke maand, welke daarom complhnentdagen genoemd, en 
als zondagen mogen aangemerkt worden. De Japanners bezoeken vooral 
den tempel , en brengen daarna den dag door met vermakelijkheden en 
plegtige bezoeken. Ook nemen de burgerlieden meestal op die dagen hunne 
rust of uitspanning. 
De eerste is altijd op den eersten dag der nieuwe maan, welke zij Tsiiatz 
noemen. 
De vijftiende is de dag der volle maan, en wordt het plegtigst gevierd. 
Aan het Hof hebben op dien dag de groote gehoorgevingen plaats. De 
achtentwintigste of de laatste dag der maan, hoezeer minder geteld , is 
een algemeene bededag voor de Budsdoïsten. 
