190 
BIJDRAGE TOT DE KENNIS 
Alle gehoorgevingen bij den Keizer of andere hooge Staatsbeambten 
bestaan enkel in het maken van het nederig compliment op eenen tame- 
lijken afstand , en er behoort reeds een zekere rang toe , om tot die pligt- 
pleging te worden toegelaten. De orde, welke bij zulke gehooren wordt 
in acht genomen, is meer treffend dan de uiterlijke pracht. Aan de 
poort of den ingang van het paleis vindt men altoos eene wacht, 
die reeds weet, welke personen al of niet mogen binnentreden, en 
vervolgens in de vertoefzaal een secretaris of ceremoniemeester, die naar 
rang de namen afleest, volgens welke itien ten gehoore wordt toegelaten. 
Hoe grooter de waardigheid is van hem, die het compliment ontvangt, 
des te ruimer is ook de zaal. Dezelve is hoogst zindelijk, doch niet schit- 
terend. Van het gehoor bij den Keizer en de rijksraden komen de meesten 
terug, zonder te weten, of zij hun compliment voor de muren of voor 
een’ persoon gemaakt hebben, want bij het inkomen der zaal gaat men 
reeds gebogen, en men zet zich in die houding 'neder , met het gezigt de 
matten rakende, zoo lang dit gehoor duurt, zoodat men niet in de gelegen- 
heid is te zien , wat er in de zaal omgaat. Ook is de afstand soms tot 20 
matten of ruim 100 voeten van dengenen , voor wien men verschijnt. Zich 
op te rigten, of wel, bij het uitgaan, nieuwsgierig rond te kijken, zoude 
voor eene groote onbeleefdheid worden gehouden. Gelukkig duurt ook deze 
ceremonie zeer kort, want nadat iemand binnengekomen is, en op zijne plaats 
neêrgebogen ligt, wordt zijn naam door eenen Ceremoniemeester opgelezen, 
waarna hij onmiddellijk het teeken bekomt van te vertrekken. Vooral wordt 
er nimmer bij zulke openbare gelegenheden over eenigerlei zaken gesproken: 
hierdoor zoude de waardigheid van den gehoorgever geschonden worden. 
Uit een Staatkundig oogpunt beschouwd , is de reden hiervan , dat men het 
doen van inblazingen verhinderen en allerlei belangzuchtige vragen vermij- 
den wil, die strijdig zijn met den gewonen loop en regel, en waardoor in 
het algemeen de vaste behandeling der zaken zoude gestoord worden. 
