VAN HET JAPANSCHE RIJK. 
191 
Het gebeurt echter niet zelden, dat bij dergelijke gehoorgevingen blijken 
van eerbelooning en aanprijzing worden uitgereikt, en de grootste onder- 
scheiding, welke iemand op deze wijze kan te beurt vallen, is het beko- 
men van een plegtig gewaad of een zijden overkleed, waarin het wapen 
■van den Keizer, Gouverneur, of ander hoog beambte, die zulks geeft, 
geweven is. Dit is het grootste sieraad en eereblijk, hetwelk men dragen 
kan. Eene sahel of een ander wapen te ontvangen is nog grootere onder- 
scheiding; doch dit gebeurt zeldzaam. Ridderorden zijn bij hen onbekend, 
en alle eereteekenen worden in het gevolg of den stoet opgemerkt. 
Men zoude de feestvieringen en volksvermaken der Japanners in drie 
soorten kunnen onderscheiden; tot de eerste behooren de algemeene feest- 
dgo-en , die ter eere van hunne Cami's of de godsdienst door hot gansche 
Land gevierd worden ; 
tot de tweede, die feesten, welke iedere stad zich in het bijzonder ver- 
schaft , en die aan het volk gelegenheid tot vreugdebedrijven geven , en 
tot de derde de afwisselende vermaken of feesten, welke de saizoenen 
en de gelegenheid des tijds opleveren. 
De algemeene feestdagen zijn: vooreerst de Sioguats of het nieuwe jaar, 
gewoonlijk in het begin onzer maand Februarij invallende, dat, even als 
in Europa, door wederzijdsche gelukwenschingen wordt gevierd, hetwelk 
tot den zevenden dag aanhoudt. De geringste ambachtsman mag zich 
alsdan in complimentsgewaad kleedcn en eene sabel dragen; de straten 
wemelen van personen van beide seksen, die hunne bezoeken gaan afleggen 
en gevolgd worden door bedienden, die de geschenken medevoeren, waar- 
mede de gelukwenschingen gepaard moeten gaan. In alle huizen worden 
groote koeken gemaakt van gekookte rijst, die daarna tot eene taaije , 
leemachtige zelfstandigheid gestampt, tot eenen platten ronden vorm, 
dien men Moots noemt , gekneed en op even zoo vele toonhorden , als er 
leden des huisgezins zijn , worden te pronk gesteld. Hierbij wordt ook 
