Een volkrijk Land, hetwelk, zonder eenige gemeenschap met naburen, en 
zonder eenigen toevoe»- van elders te behoeven, op zich zelf bestaat, moet 
in deszelfs natuurlijke voortbrengselen wel rijkelijk en overvloedig zijn 
gezegend , tenzij de inwoners van zulk een Land de voorwerpen , welke 
tot nut en geraak des levens strekken, niet kennen of dezelve weten 
te ontberen, en in hunnen van beschaving tevreden 
zijn met dat meerdere of mindere, hetwelk zij alleen tot dekking en 
voeding bezitten. 
Indien de voorouders der Japanners, van den rijkdom hunnes Lands 
onkundig, in de beoefening der grootste matigheid en eenvoudigheid geluk- 
kig leefden, is dit thans het geval niet meer. Deze natie is heden ten 
dage aan haren voortdurenden ijver en eigene opeenvolgende ontdekkingen 
verschuldigd, dat zij thans van al wat het rijk der Natuur oplevert partij 
kan trekken , om in de behoeften en de genoegens des levens te voorzien , 
doch altijd slechts in zoodanige mate, dat de behoefte nimmer de voortbreng- 
selen kan overtreffen of vooruitloopen. Ook behoeft er geene gedwongene 
bebouwing of arbeid aangewend te worden , om daarin te voorzien ; want 
niet alleen koesteren de Japanners daartoe eene te groote achting voor den 
landbouw , maarzij bewijzen tevens eenen diepen eerbied voor de geheele Na- 
tuur. Inzonderheid scheppen zij groot behagen in de beschouwing des sterren- 
