228 
BIJDRAGE TOT DE KENNIS 
Niets is in Japan gebrekkiger, dan de wijze van sluiten; al wat van 
grendels, hengsels of boomen van ijzer wordt gemaakt, is zeer ligt en 
dun; over het algemeen zijn de vensters en deuren gesloten met een’ 
houten boom , of een hangslot , welk laatste van zulk een eenvoudig zamen- 
stel is , dat men elk slot met een’ krommen spijker kan openmaken ; doch 
men beschouwt dit ook niet als eene zekere sluiting, zoo lang het zegel er 
nog aan ontbreekt. Met dit verzegelen gaat men aldus te werk; men 
neemt eene smalle strook papier , die als een lint toegevouwen , en om 
het slot gelegd wordt, bindt de einden tot een’ platten knoop op het slot, 
en nadat de twee einden zijn afgesneden, wordt er op den knoop een 
sjap of zegel gedrukt, hetwelk niemand buiten den eigenaar durft openen. 
Deze wijze van sluiten geeft zoo veel zedelijken waarborg, dat er bijna 
geen voorbeeld bestaat, dat men zulk een zegel geschonden heeft, het- 
geen ook met den dood zoude gestraft worden. 
Het is daarentegen geene zeldzaamheid , dat er veel zwaarder arbeid dan 
het kwetsen van een zegel ondernomen wordt , om dieverijen te plegen , 
en dat eerder muren of daken gebroken worden , dan dat men eenc 
heiligschennis aan het zegel zoude begaan. 
De man is onbepaald heer en meester van het huisgezin ; vrouw , 
kinderen en bedienden regelen zich ten stiptste naar zijne wetten en 
bevelen, en dienen hem inderdaad met hartelijkheid, zonder dat hier- 
mede eene gedwongene heerschappij gepaard gaat, of ook zich eenige 
ondergeschiktheid doet gevoelen ; maar alles spruit voort uit erkentelijkheid , 
en strekt tot belooning voor de zorgen en de verantwoordelijkheid, hem 
als hoofd des huisgezins opgelegd. 
Dewijl het trotsche karakter van een’ Japanner niet toelaat , buiten des- 
zelfs ambt of openbare bediening nog eenig ander middel van bestaan 
of onderhoud te zoeken , zoo gebeurt het niet zelden , dat er onder de 
klasse der ambtenaren eene bekrompenheid van inkomsten heerscht , en 
