VAN HET JAPANSCHE RIJK. 
273 
het van vreemdelingen, vooral in hun eigen Land, in het zeldzame geval 
dat zij met ons spreken, te veel gevergd zijn , indien men begeerde, dat zij 
zich geheel en al , bijzonder in hunne zeden en gewoonten , naar onze 
gebruiken zouden schikken; dit ware zelfs met hunne inrigtingen ónmoge- 
lijk. Indien men daarentegen voor eeneu Japanner, die zich op den grond 
zet , eene Europesche buiging maakte , en hem in eene staande houding 
wilde toespreken, zoude dit voor beiden zeer oneigenlijk zijn; de een ziet 
naar boven en de andere naar beneden, terwijl men daarenboven den 
Japanner op die wijze immer bcleedigcn moet , omdat deze , zich bui- 
gende, tegen de beenen zoude zien, en men in geen geval elkander iets 
kan aanbieden of een’ beker van vriendschap ledigen, zonder allo goede 
manieren te kwetsen of te verzaken. Het is dus geenszins eene onder- 
danigheid, die wij aan de Japanners beloonen , door hun bij die gelegen- 
heid een compliment tegen de malton te maken; men volgt het landsge- 
bruik, en het is onbetwistbaar, dat men, bij vreemde volkeren zijnde, 
derzelvcr vriendschap wint door hunne gebruiken zoo veel mogelijk te 
eerbiedigen. 
Buiten genoemde plegtige gelegenheden ontvangen wij de Japanners, in 
den dagelijkschen omgang, naar onze wijze; zij zetten zich op stoelen, 
en de tolken zijn gaarne aan onzen disch. Zij krijgen tweemaal ’sjaars 
eene partij of gastmaal bij het Opperhoofd , ter gelegenheid van ’s Konings 
Verjaardag en bij het Nieuwejaar , en hebben alsdan de gewoonte, om, 
behalve dat zij zich zelve ruim te goed doen, al het overschietende mede te 
nemen; de meesten pakken het eten in papier , en verbei-gen het in hunne 
wijde mouwen. 
Be tolken zijn over het algemeen weinig in de Ilollandsche taal be- 
dreven; zij spreken dezelve buiten den negolietijd weinig, en schrijven 
nog minder die taal ; ook wordt van hen niet meer gevergd , dan de 
Gouvernementsorders verstaanbaar over te leveren , en door hunne tus- 
35 
