280 BIJDRAGE TOT DE KENNIS VAN HET JAPANSCHE RIJK. 
geestig zijn als zij schijnen, daar zij evenzeer zouden kunnen vergen, deze 
overblijfselen van vreemden naar eene ver afgelegene plaats te voeren, of, 
gelijk men hen van vroegere tijden nageeft , in zee te werpen. In tegen- 
deel , de priester van dien tempel, welke een . naauwkeurig register van 
de aldaar begravenen houdt , doet zijne dienst voor de overledene Hollan- 
ders, even zeer als voor de afgestorvene Japanners. Men vindt op de 
graven dikwijls bloemen, rijst en water geofferd; ook worden dezelve zin- 
delijk onderhouden, waarvoor jaarlijks eene kleine gift aan den genoemden 
temjicl geschiedt. Wanneer een Hollander op Japan sterft, wordt hij door 
den Opperbanjoost vóór de begrafenis geschouwd , en in tegenwoordigheid 
van de Onderbanjoosten gekist. Het Eiland rondgedragen zijnde, gevolgd 
door de aanwezende Europeanen , zet men het lijk in eene sloep, hetzij aan 
de waterpoort, of in de stad aan den zoogenaamden Mosseltrap, en twee 
of meer vaartuigen vergezellen de begrafenis. De priester , met twee zijner 
onderpriesters , ontvangt het lijk aan den ingang van den tempel, en 
geleidt den trein naar het graf, alwaar een tafeltje in gereedheid is 
gebragt, op hetwelk zich twee vazen bevinden, in welke welriekende pitten 
ontstoken zijn , alsmede twee borden banket , met een klein bekken. De kist 
op den rand van het graf gebragt zijnde, plaatst zich de priester vóór de- 
zelve en vóór het genoemde tafeltje, en doet een luid gebed; de jonge 
priesters slaan tusschen beide op het bekken, en eindelijk geeft hij met den 
staf, dien hij in de hand houdt , drie slagen op de kist, onder het herhaald 
uitroepen van Ndinoc A.inid(t outs ! hetwelk beteekent: » God amida! bid 
voor hem, Hiermede eindigt de plegtigheid , en de priester neemt de 
twee flesschen arak , twee lange pijpen , en het zwart satijnen kleed , 
waarmede de kist gedekt was, en welk een cn ander hem, volgens oud 
gebruik, wordt aangeboden, in dank aan. 
