VAN HET JAPANSCHE RIJK. 
311 
gingen, en welke men dan ook niet beter kan straffen, dan door, 
zonder eenigen schijn van ontevredenheid, den langen mantel, welken 
men draagt, tot aan den hals toe voor hen te sluiten. Na een uur 
in dit vertrek te hehhen doorgebragt, vergezelden wij het Opperhoofd 
naar de Audiëntiezaal, alwaar hem aan den derden pilaar de plaats 
werd aangewezen, waar het compliment moet gemaakt worden. Dit ver- 
trek was zeer groot, doch eenvoudig, zonder pracht ; de geschenken, door 
ons medegehragt, stonden hier op zindelijke toonborden gerangschikt; men 
wees ons regt tegenover den ƒ igang eene eenigzins verhevene plaats, alwaar 
de Keizer verscheen, aan de linkerzijde van dezelve de plaatsen van de 
bloedverwanten en Rijks aden, en zoo vervolgens naar rang. Hoezeer al 
hetgeen men in dit paleis ziet, uitmunt door keurige en zindelijke betimme- 
ring, zoowel als door een meer grootsch voorkomen dan alle andere ge- 
bbuwen , is dit gedeelte , dat wij zagen , eigenlijk te veel aan de openbare 
dienst toegewijd , dan dat men aldaar pracht of weelde zoude kunnen aan- 
treffen. De sloten en het beslag van deuren en schuiven was colossaal , en 
het lak- , verguld- en snijwr.k rijk, doch eenvoudig. Wederom in de ver- 
toefzaal teruggekomen, kxVam er een zwaar onweder opzetten, hetwelk 
gelukkiger wijze maar eene bui van eenige oogenblikken was , daar anders 
wettigt de audiëntie zoude zijn uitgesteld , omdat Zijne Majesteit zeer be- 
vreesd \?as voor den donder. Omstreeks elf ure werd het Opperhoofd ter 
audiëntie geroepen, welke, na een kwartier afwezig te zijn geweest, bij 
ons in de vertoefzaal terugkeerde. De gansche plegtigheid bestond in het 
compliment op de Japansche wijze, bij de aangeavezene plaats, te maken, en 
in die houding eenige seconden met het hoofd op de matten te leggen, tot- 
dat er geroepen werd: Capitan Holcmda! Behalve een zacht gesuis, 
waarmede de Japanners diepen eerhied inboezemen , heerschte er eene 
doodsche stilte. De Gouverneur van Nagasakki en de Oppertolk waren 
de éénigen, die het Opperhoofd vergezelden, en hem het teeken gaven. 
