312 
BIJDRAGE TOT DE KENNIS 
dat hij vertrekken konde , hetgeen, even als bij het inkomen, in eene 
gebogene houding geschiedt, zoodanig, dat men wel een aantal menschen 
ziet , maar , zonder de Japansche wellevendheid te kwetsen , niet kan 
rondzien naar hetgeen anders de bijzondere aandacht en nieuwsgierigheid 
zoude wekken. 
Van hier vertrokken wij naar het paleis van den Kroonprins, alwaar 
dezelfde ceremonie plaats vond , doch niet voor den Kroonprins zelven , 
maar voor drie daartoe benoemde Rijisraden. Het paleis van den Nisnomar 
of Kroonprins is fraai gelegen op eenen heuve , alwaar men eenigermate een 
denkbeeld van de uitgestrektheid van het Keizerlijk paleis kan vormen , doch 
geenszins van de stad , waarvan ons oog het einde' niet kon bereiken. Wij 
hadden ons heden zeer wel met de afgelegde complimenten kunnen tevreden 
stellen; maar toen begon eerst de lastige en zeer vermoeijende audiëntie bij 
dertien Rijksraden , die ook allen binnen de muren van het paleis wonen. 
Zij lieten ons overal door hunne Gokaro’s of Secretarissen ontvangen , met 
de verschooning , dat die Heeren nog in het paleis waren ; doch het is meer 
waarschijnlijk, dat zij achter de schuiven z*-ten te gluren, om ons des 
te vrijer te kunnen opnemen; althans er was achter die schermen zoo veel 
beweging en gedrang , dat wij met regt moesten vooronderstellen , dat hier 
een aantal raenschen verscholen zaten, om ons te zien. Bij een dier bezoeken 
werd dit vermoeden tot zekerheid gebragt , daar eensklaps eene schuif be- 
zweek, en er een gansche hoop vrouwen voor den dag kwam, die ook 
even schielijk wisten te vlugten , en zeker veel op hare rekening hebben 
gekregen van op deze wijze de étiquette van onze ontvangst te hebben 
geschonden. Bij ieder werd elk onzer pijpen , tabak , groene gemalen thee en 
groote borden met banket voorgezet ; het laatste werd door de Japanners zorg- 
vuldig ingepakt, en in onze hassmnbakko s medegenomen. Men vroeg op 
verscheidene plaatsen om den hoed en den degen van het Opperhoofd en 
onze horlogiën te mogen bezigtigen; terwijl ik den onaangenamen post had. 
