60 
het geslacht Dendrophis. — Aangaande de traan- 
klier bevestigt duvernoy hoofdzakelijk, ’t geen hij 
reeds vroeger beweerd had. Dezelve is grooter bij 
de niet giftige soorten, en die, welke slechts ge- 
groefde achtertanden hebben. Haar grootste ge- 
deelte is buiten den oogbol gelegen, en wordt door 
een gedeelte der voorste slaapspier bedekt, die haar 
bij hare zamentrekking moet drukken. Deze klier 
scheidt een vocht af, hetwelk niet alleen tot be- 
vochtiging van den oogbol, maar ook als speeksel 
tot bevochtiging der spijzen dient, gelijk jules 
croquet reeds beweerd had, waarin zelfs, volgens 
duvernoy, het hoofdnut van dit vocht gelegen is, 
terwijl de ontwikkeling dier klier in geene verhou- 
ding staat tot die van het oog en dezelve b. v. bij 
het geslacht Typhlops zeer groot is. — Ten ande- 
re geeft ons duvernoy ontleedkundige aanteeke- 
ningen over de milt, de alvleeschklier , de lever en 
het darmkanaal der slangen. Meckel zegt ,in zijne 
vergelijkende ontleedkunde, dat er geene milt aan- 
wezig is bij de geslachten Coluber, Boa, Python , 
Crotalus , Vipera, Naja, Typhlops, Tortrix en 
Amphisbaena , maar wel bij Caecilia en Anyuis , 
en dat dus dit deel in de ware slangen zou ont- 
breken. Volgens de onderzoekingen van duver- 
noy , schijnt nogtans de milt bij de slangen 
steeds aanwezig te zijn, vóór de alvleeschklier te 
liggen en gemeenlijk daaraan met haren achter- 
rand te zijn verbonden. Duvernoy heeft de milt 
bij onderscheidene giftige en onschadelijke slangen 
afgebeeld. De alvleeschklier der slangen bestaat 
zeer duidelijk uit lobben, en de uitvoerende buis- 
jes vereenigen zich achtereenvolgens met elkander 
rondom den ductus choledochus , met welken zij in 
