62 
nenste vlies met vele groote, platte papillae bezet, 
die, even als bladen, digt opeenliggen en een ge- 
deelte der dunne darmen vervullen; bij Python 
vertoont dit vlies , aan het eind der dunne en het 
begin der dikke darmen, dwarse, digt bijéénlig— 
gende plooijen , welke valvulae conniventes vor- 
men (1). De dikke darmen bieden dikwerf vele 
hinderpalen tegen den doorgang der uitwerpsels 
aan , of doordien dezelve zich in verschillende zak- 
ken verdeden , of door dwarse of klapvliezen in hun- 
ne wanden. 
§ 23. De belangrijkste bijdrage tot de ontleed- 
kunde der vogels, welke in het jaar 1833 het licht 
zag, is het slot der in 1830 aangevangene ontleed- 
kundige beschrijving van den Oost-Indischen Ca- 
suaris door j. f. meckel (2). In hetzelve zijn de 
spijsverteringswerktuigen, de vaten, de stem- en 
ademhalingswerktuigen , is het stelsel der urienaf- 
scheiding, der voortplantingswerktuigen , der zenu- 
wen en zintuigen beschreven. Ons bestek gedoogt 
geen uitvoerig uittreksel van deze verhandeling te 
geven, en eene al te beknopte inhouds-opgave 
zou duister of onvolledig zijn. Wij verwijzen dus 
onze lezers naar het oorspronkelijke opstel zelve; 
alleen opteekenende , dat M. bij den Casuaris eene 
(1) Het een en ander hiervan was reeds opgemerkt door j. F. 
MECKEL, Ueber den Darmkanal der Amphibien. Archiv. 
für die Physiol. III. 198 u. ff. en door retzius in zijne 
verhandeling over Python bivittatus. Zie oken’s Isis, 
1832. S. 517. n. ff. 
(2) Beitrage zur Anatomie des Indischen Kasuars; MECKEL’s 
Archiv für Anat. und Physiol. VI. S. 273-370. Het eer- 
ste gedeelte dezer ontleedkundige bijdragen vindt men in 
den Jaargang van 1830 van datzelfde Tijdschrift , S. 200- 
280, en handelt over het skelet en de spieren. 
