65 
Er zijn bij de Kanguroo’s vier tepels in den zak; 
van deze dienen echter alleen de twee ondersten 
tot het zuigen. Nooit zijn twee tepels in hetzelf- 
de dier voor een enkel jong ontwikkeld. Aan eenen 
en denzelfden tepel hangt het j'ong vast , onwillekeu- 
rig daarmede verbonden, en kan zich in den be- 
ginne daaraan niet weer vasthechten , als men het 
heeft afgescheiden. De zak scheidt een vocht af, 
hetwelk het jong beschermt en de wrijving ver- 
hindert. Deze afscheiding vermindert aanmerkelijk, 
nadat het jong met haren bedekt wordt. De tepels 
ontwikkelen zich uit een blind zakje door omstul- 
ping , even gelijk een vinger van een’ handschoen. 
Bij het jonge dier zijn nog geene tepels te zien. 
Het eerst ontwikkelen zich de bovenste twee , welke 
schijnbaar overtollig en zonder gebruik zijn, daarna 
de onderste, waarvan naderhand het jong alleen 
voedsel verkrijgt. 
Wij keeren tot de verhandeling van RUDOLPHI 
terug. Bij de herkaauwende dieren openen zich 
al de melkhuizen in eene enkele holte, uit welke 
de uitvoeringsbuis door den tepel loopt. Ook bij 
de walvisschen is dit het geval (althans bij den 
Groenlandschen , fig. 2). Bij het paard zijn twee 
uitvoeringsbuizen in den tepel ; bij de roofdieren 
zijn er meerdere, zoo als vijf bij de kat, tien bij 
den hond. 
Budolphi twijfelt of de borstklier bij het vogel- 
bekdier werkelijk tot afscheiding van zog dient. 
Elke blinde buis loopt afzonderlijk met eene kleine 
opening tusschen de haren des diers uit ; een tepel 
is er niet. Hoe kan het jong zuigen (l) ? 
(1) » Eincn luftdünnen Raum würde dies Thier nie mit seinem 
» Munde machen können , wie sonst doch uberall hei dem 
NAT. TIIDSCHR. ir. e 
