71 
Iu de zitting van de Acad. royale des Sciences 
van Parijs, 30 Julij 1833, maakte UOUSSEAU, 
a ide-naturalisle van den Koninklijken plan- 
tentuin, eene ontdekking van smeerklieren op 
het aangezigt der vledermuizen bekend. L In- 
stitut 1833, N°. 12, p. 98. Deze ontdekking 
is echter niet nieuw, want reeds in 1816 is 
deze klierachtige toestel door den Hoogl. TIE- 
demantj beschreven en afgebeeld in meckel’s 
Archio für die Physiologie II, S. 112-117. 
R. OWEN , On the sacculated Form of Stomach 
as it exist in the genus Semnopithecus. Trans- 
act. of the Zoological Society of London I. 
Part 1, p. 65-70, Pk 8 en 9. — Bij twee 
soorten van Semnopithecus ( S . entellus en S. 
fascicularis , de croo), bood de maag drie 
afdeelingen aan. De eerste of bovenste maag- 
mond— zak " ( cardiac pouch ) heeft gladde en 
eenvoudige wanden , is eenigzins in twee pun- 
ten gesplitst aan het einde, en wordt van de 
middelste afdeeling door eene zoo aanmerke- 
lijke vernaauwing afgescheiden, dat hij waar- 
schijnlijk door zamentrekking der rondom de 
opening loopende kringvezels in eene afgeslo- 
tene holte kan worden veranderd. Het tweede 
gedeelte der maag is wijd en beslaat uit eene 
dubbele rij van blinde zakjes (sacculï) , elf 
in getal. De tusschenschotten , waardoor zij 
van elkander afgescheiden worden, zijn van 
eene halfmaanswijze gedaante, en springen in 
de holte der maag, tot omstreeks een’ halven 
duim breedte of meer uit. De derde of py- 
lorische afdeeling is een eng, langwerpig ka- 
naal, met dergelijke doch kleinere en niet zoo 
