80 
uitwendige maaksel der ringwormen. Bij de soor- 
ten, wier ligcliaam uit vele ringen bestaat, bieden 
dikwerf voorwerpen van eene en dezelfde soort een 
zeer verschillend aantal ringen aan; zoo zagen zij 
b. y. dit getal bij eene soort van Phyllodoce van 
300 tot 500 verschillen. De sprieten zijn , even ge- 
lijk de tentacula der slakken, pijpvormig en voor 
terugtrekking vatbaar. Bij de Anneliden , welke 
geen afzonderlijk hoofd hebben, is de mond meestal 
geheel aan het einde des ligchaams geplaatst {bou- 
che terminale ) ; maar als er een afzonderlijk hoofd 
aanwezig is, ligt de mond aan de onderste opper- 
vlakte. Gewoonlijk kan door den mond eene vlee- 
zige buis of slurp worden uitgestoken, aan wier 
einde hoornachtige kaken zijn geplaatst. 
Bij sommige ringwormen zijn er geene aanhang- 
sels hoegenaamd, zoo als bij de bloedzuigers; bij 
anderen alleen haren [soies) , zoo als bij de aard- 
wormen; bij anderen eindelijk zijn er pooten bij 
eiken ring, die weeke aanhangsels dragen, waaraan 
men den naam van draadjes {cirri) , kieuwen of 
schilden ( elytra ) geeft. De pooten bestaan gemeen- 
lijk uit twee takken, boven elkander, welke in de 
Fransche terminologie rames genoemd worden. De 
kieuwen gaan dikwerf in cirri over. Bij de ver- 
deeling is het van belang, dat men op de weeke 
aanhangsels der huid in het algemeen let, al vertoo- 
nen zij zich ook niet zoo ontwikkeld als ademhalings- 
werktuigen, gelijk bij Amphinome en Terebella (1). 
ches pour servir a l’Hist. nat. du littoral de. la France , 
Paris 1834. 8' 1 ., in hetwelk men derhalve ook de voort- 
zetting van denzelven te verwachten heeft. 
(Ij » II nous parait évident que toutes les fois , que la loca- 
» lisation de la réspiration n’est pas complete et que les 
