86 
an. 2. éd. III. p. 208) bevat, en waartoe Chetopl. 
pargainenlaceus , eene soort van de Antillen , gebragt 
wordt (1). 
De achtste familie, die der Arenicolae , onder- 
scheidt zich door pooten , welke alle van ééne soort 
en met haren en haakjes gewapend zijn. Er zijn 
geene cirri aanwezig. Zij hebben geen’ afzonder- 
lijken kop, geene sprieten, kaken of oogen; tak- 
vormige kieuwen, in de gedaante van kleine boomp- 
jes , zijn op het middeldeel van den rug geplaatst. 
Hiertoe behoort het geslacht Arenicola. Arenicola pis- 
catorum (PI. XXII, Fig. 8-12, ook afgeb. bij gué- 
kin Iconogr. , 30ième livr. Annelides , PI. IV , 
Fig. 1), heeft 13 paar kieuwen. Dat OKEN er in 
zijne voorwerpen 16 heeft geteld, gelijk wij elders 
opteekenden (2) , schijnt derhalve aan eene vergis- 
sing te moeten worden toegeschreven. Daarentegen 
vermelden de schrijvers eene nieuwe soort, welke 
negentien of twintig paar kieuwen heeft , en kleiner 
is dan de Ar. piscatorum; zij noemen dezelve Ar. 
hranchialis. De zwarte voorwerpen van Ar. pisca- 
torum , welke PAIXAS waarnam en , hoedanige ook 
die van het Leidsche Museum waren, welke ik vroe- 
ger onderzocht ( Handb . der Dierkunde t. a. p.), 
worden door LEACH als afzonderlijke soort onder- 
scheiden , onder den naam van Arenicola carbo- 
naria ( Encycl . Drittan.); Audouin en edwards 
beschouwen zulks slechts als eene variëteit. 
Eenige aanleekeningen over twijfelachtige of aan 
(1) Audouin en edwards bepalen deze familie aldus : 
» Pieds saillans , de plusieurs espèces et armées seuletnent 
y>de soies proprement dit es ; appendices rnous trés déve- 
» loppées ; tête nulle ; point de mdchoires 
(2) Handb . der Dierkunde. ï. bl, 165. 
