32 
antwoordt aan den twaalfvingerigen darm en de 
overige dunne darmen der gewervelde dieren. In 
zijne verhandelingen over de schildvleugeligen , heeft 
LÉon dufour dit gedeelte ventricule chylifique 
genoemd (1). Hetzelve heeft bij de homoptera dun- 
nere wanden en is over het geheel korter dan hij 
de heteroptera, waar het f van de geheele lengte 
der darmbuis uitmaakt en met eene verwijding, die 
dikkere en meer contractile wanden bezit, aanvangt, 
Welke meer bijzonder maag kan genoemd worden. 
Bij sommige Geocorisae ( Scutellera , Pentatoma en 
eenige soorten van Coreus) is het onderste gedeelte 
van de dunne darmen vóór de inplanting der vasa 
hiliaria gekronkeld en bestaat uit vier (bij Coreus 
marginatus uit twee) sleuven of halve kanalen , die 
dwarse witte ringen of evenwijdige plooijen hebben 
en tusschen welke een zeer doorschijnend en dun 
vlies gelegen is. Aan dit deel had ramdohr den 
naam van fVanzenmagen gegeven. — Het overige 
darmkanaal ( Vintestin volgens lÉon dufour, — 
eigenlijk het deel, hetwelk met de dikke darmen 
moet worden vergeleken), is zeer kort bij de he- 
teroptera , en vertoont zich als een eironde, ge- 
draaide of kegelvormige zak. Bij de waterwantsen 
( Hydrocorisae ) heeft deze darm eene zijdeling— 
sche verwijding, aan welke léon dufour dezelf- 
de functie meent te moeten toeschrijven, als aan 
de zwemblaas der visschen. Zoodanig een blinde 
zak wordt bij Nepa en Ranatra gevonden. Bij 
Naucoris heeft de regte darm twee zijdelingsche , 
kleine gerimpelde aanhangsels, die in een dun buis- 
je overgaan. LÉon dufour gelooft, dat ze zich 
(I) Zie ons Handboek der Dierkunde , I. 1>I. 228. 
