20 
§ 10. O vei- het gehoororgaan van den mensch 
en de gewervelde dieren , heeft de Heer breschet 
een belangrijk werk uitgegeven, welks groote ver- 
diensten evenwel minder in nieuwe facta , dan in 
naauwkeuriger beschrijving van het reeds bekende 
gelegen zijn. De vliezige doolhof bestaat uit de 
halfcirkelvormige buizen en uit den voorhof, waarin 
men den middelslen boezem ( sinus médian ) , den 
zak en twee kleine zakjes (door onzen schr. oyg- 
ticule en utricule genoemd) , onderscheiden kan. 
In het slakkenhuisje ( cochlea ) strekt zich de vlie- 
zige doolhof niet uit; dit deel behoort uitsluitend 
tot den beenigen doolhof. De geheele doolhof is 
met vocht opgevuld, zoo wel de ruimte tusschen 
het vliezige en beenige gedeelte (perilytnphe , hu- 
meur de Cotuynd) , als de ruimte in den vliezigen 
doolhof zelven ( vitrine auditive). Beide vochten 
komen in aard overeen en verschillen alleen in 
zitplaats. In den vliezigen doolhof liggen bij de 
beenige visschen steentjes en bij de kraakbeenige 
met vaste kieuwen , ook bij den mensch kleine op- 
hoopingen eener korrelige zelfstandigheid (otoconies ) , 
welke uit koolstofzure kalk bestaat (1). In het 
slakkenhuis bestaat geen infundihulum als afzon- 
waarde geprezen wordt, op onderscheidene plaatsen van 
het tweede stuk zijner Physiologie. 
(1) Huschke heeft in den doolhof hij vogels eene menigte 
kleine kalkkristallen gevonden en later deze ook in het 
gehoororgaan van een pas geboren kind gezien. Ffto- 
iuep’s Notizen XXXIIf. N°. 707. S. 33-36. Verg. ook 
hetgeen dezelfde Schrijver in oken’s Isis 1833. S. 675- 
678 heeft medegedeeld over de kalkkristallen in het oor 
en andere deelen van den kikvorsch. Op dit laatste 
zullen wij nog gelegenheid hebben in ’t vervolg terug te 
komen. 
