het konijn en waarschijnlijk ook bij den haan. De 
gemiddelde wijdte dezer huizen is duim en 
door kwikzilver uitgezet duim. Door bereke- 
ning bepaalt LAUTH het gemiddelde aantal dezer 
buizen in een’ bal op 840 ; de gemiddelde lengte 
van alle de buizen te zamen is, mede volgens be- 
rekening , 1750 voet. De zaadhuisjes vormen eene 
menigte kronkelingen, behalve aan het einde, waar 
zij in het rete overgaan, (de zoogenoemde ductuli 
recti van H aller.) Dit rete bestaat uit zeven tot 
dertien zich inmondende vaten, waarin geene klap- 
vliezen aanwezig zijn, zoo als FROCHASKA meende, 
en in welke het sperma , door de onderscheidene 
zaadhuisjes afgescheiden, gemengd en aldus tot een 
geheel gelijksoortig vocht verwerkt wordt. Er zijn 
gewoonlijk 12 of 14 uitvoerende buisjes, die uit 
het rete ontspringen en in het kanaal van den bij- 
hal , afzonderlijk en van elkander verwijderd, ge- 
lijk meckel het eerst heeft aangetoond, uitloopen. Dit 
zeer gekronkelde kanaal heeft, wanneer het ontward 
is, eene gemiddelde lengte van ruim 19 voet. Dik- 
wijls vindt men aan hetzelve of aan de afvoerende 
buis, die er eene voortzetting van is, een of twee 
blinde aanhangsels; aan zoodanig een aanhangsel 
gaf HALLER den naam van vasculum oberrans ; 
het is , volgens LAUTH , een waar diverticulum van 
den bijbal (l). 
2 9. Vele bijdragen zijn bekend gemaakt, die 
tot de ontleedkunde en physiologie van bet zenuw- 
gestel betrekking hebben. In de eerste plaats ver- 
melden wij hier de onderzoekingen van ehrenberg, 
(1) Mémoires de la Societé cTffist ■ Nat- de Strasbourg , 
J. 2. 1833. 4«. J.. 
