13 
leedkundigen hunne handelwijze verborgen , wordt 
gelukkig in onze dagen meer en meer zeldzaam, 
zekerlijk zonder schade voor den roem der geleer- 
den , en tevens tot geen gering voordeel der we- 
tenschap. Intusschen ligt eene uitvoeriger opgave 
van de wijze , waarop LAUTH in dit ontleedkun- 
dig onderzoek te werk ging, buiten de grenzen 
van ons bestek , en wij willen ons bepalen tot het 
geven van een beknopt overzigt der door hem ver- 
kregene uitkomsten. 
De tunica albuginea kan men met A. coo- 
PER beschouwen als uit twee platen te zamenge— 
steld , welke bij den mensch naauw verbonden , bij 
de dieren losser zamengehecht zijn. De vaten ver- 
spreiden zich vooral op de inwendige plaat. De 
bal bestaat uit lobben , die op eene onvolkomene 
wijze door vliezige tusschenschotten , welke uit de 
albuginea ontspringen en welke de vaatverspreiding 
bevorderen, afgescheiden zijn. Geslotene zakken, 
zoo als COOPER aannam, omgeven echter deze 
kwabben niet. De zaadafscheidende vaten ont- 
springen, even min als de afscheidende kanalen 
in andere klieren, uit de fijnste slagadertakjes 5 
deze haarvaten zijn ook enger dan de zaadhuis- 
jes. Er zijn talrijke watervaten, zoo wel op de 
tunica albuginea als binnen in het weefsel van den 
testiculus. Het gemiddelde volumen van een’ bal 
is 0,6 cubiek duim. De zaadhuisjes loopen straals- 
gewijs van de binnenste oppervlakte der albuginea 
naar het rete testis. Het is slechts eene uitzon- 
dering, wanneer zij hier en daar met vrije einden 
ontspringen; over het geheel komen zij voort uit 
een groot net met vele inmondingen , en deze 
netvormige inrigting bestaat ook bij den rot, 
