119 
Later is dit werk in het licht gekomen, hetwelk 
wij, te gelijk met een geschrift van burmeistER. 
over hetzelfde onderwerp in 1834 in het licht ge- 
geven, in een volgend noramer aan de lezers van 
ons Tijdschrift nader bekend hopen te maken. 
§ 43. De belangrijkste bijdrage tot de natuur- 
lijke geschiedenis der weekdieren, die in het jaar 
1833 het licht zag, is ongetwijfeld de arbeid van 
de Heeren quoy en gaimard (l). Wanneer het 
waar is, dat de kennis der kalkachtige schalen slechts 
een gering deel uitmaakt der natuurlijke geschiede- 
nis van dit gedeelte des dierenrijks en tot eene 
rangschikking der geslachten niet dan gebrekkige 
hulpmiddelen oplevert, dan kunnen de beschrijvin- 
gen der dieren, die deze reizigers ons volgens le- 
vende of versche voorwerpen gaven, niet genoeg 
gewaardeerd worden. Bij de vele nieuwe soorten, 
die deze natuuronderzoekers doen kennen , en wel- 
ke vooral tot de Cephalopoda, tot de geslachten 
Helix, Dor is , Buccinum , Siphonaria (2), Pur- 
pura en Mitra belmoren, kunnen wij natuurlijk 
niet stilstaan. Wij vinden in dit stuk belangrijke 
opmerkingen over de Janthinae (p. 242-245). Deze 
dieren hebben geene oogen ; de schuimachtige blaas 
aan den voet dient om het dier op het water te 
doen drijven en tot aanhechting der bekleedsels van 
de eijeren; de schrijvers geloo ven niet, dat de voet 
dit deel afscheidt, maar dat het door eenig ander 
deel van het weekdier voortgebragt , zich daaraan 
(1) Foyage de V Astrolabe , Zoologie. Tom. II. (ia twee stuk- 
ken.) 
(2) Van dit geslacht van soWERBY doen zij b. v. 14 soor- 
ten kenueui F' 323-3*7. 
