120 
slechts vasthecht- het schijnt hersteld te kunnen 
worden. Over Glaucus handelen zij breed voerig 
(p. 279-283), en meenen, dat men van dat ge- 
slacht slechts eene soort als bekend kan aanmerken. 
Het geslacht Notarchus cuv. beschouwen zij slechts 
als onderafdeeling van Aphjsia (p. 312), en Clio- 
dite ( Voyage de VUranie ) vereenigen zij wederom 
met Clio. Van Dolium olearium 5 en Dolium 
potnum S geven zij eene ontleedkundige beschrij- 
ving (p. 603 - 610 ). 
Gedrongen door de overtuiging, dat de wetenschap 
door de vermenigvuldiging der geslachtsnamen op 
zich zelve geene uitbreiding ondergaat, hebben de 
schiijvers slechts weinige nieuwe geslachten voorge- 
steld. Wij moeten die hier nog kortelijk doen kennen. 
Ampullacera is een nieuw geslacht, gevormd uit 
twee soorten van Ampullariae van i.amarck ( Amp . 
avellana en Amp. fragilis ). Deze soorten , hoezeer 
derzelver schaal met die der Ampullariae overeen- 
komt, zijn echter geheel anders bewerktuigd en ade- 
men de dampkringslucht door eene longenholte, 
welke zich aan den regter kant opent. De kop is 
breed en van voren ingesneden, zoo dat hij twee 
ronde lobben vormt, zonder tentacula te bezitten. 
Een ander geslacht, Pelagia (p. 392), kan tusschen 
Clio en Pneumodermon geplaatst worden en berust 
op eene kleine soort bij Amboina gevonden ( Pela - 
(jxa alhd). Het ligchaam is doorschijnend, gelei- 
achtig , langwerpig eirond, in het midden smaller en 
daar met twee vinnen voorzien. De kop is stomp, 
met twee kleine knobbeltjes. Eenigzins twijfelach- 
tig zijn twee andere nieuwe geslachten , Priaraea 
en Fucola , waarvan het laatste op eene soort be- 
rust , die naar een Limax gelijkt ( Fucola ruhra) , 
