129 
I 
Gnathosaurus suhulciius noemt hij een fossiel 
hagedisachtig dier, uit den lilhographischen 
steen van Solenhofen. Alleen deszelfs onderkaak 
is bekend; deze is langwerpig en hare beide 
armen liggen digt bijéén ; zij zijn met zeer 
talrijke, priemvormige tanden gewapend , waar- 
van de voorste grooter zijn. Conchio saurus cla- 
vatus is uit den schelpkalk van Baireuth. Hier- 
van is slechts een stak van den schedel , de 
onderzijde van de bovenkaak bekend. Er is 
overeenkomst met den schedel des krokodils , • 
maar de tanden zijn in de lengte gestreept; 
bij de neusgaten aan de spits van den snuit is 
aan weerszijde een groote, meer puntige tand 
geplaatst; vóór denzelven ligt ten minste een, 
en achter denzelven liggen 11 kleinere tanden. 
Bovendien vermeldt hij beenderen en tanden 
uit den schelpkalk _ uU cW ^ zaud _ 
steen, welke blijkbaar tot de Saurii belmoren. 
Even eens beeft J. c. zenker (Begtrdge zur 
N alurgesehichte der Urivelt. Jena 1833. 4°. m ; t 
6 illum. Kupfert.) , in den bonten zandsteen, 
overblijfsels van Saurii gevonden; een os co- 
racoideum namelijk , hetwelk hij aan eene soort 
van Plesiosaurus toeschrijft, die hij voorloopig 
Plesiosaurus profundus noemt. Von meter 
oordeelt overigens niet gunstig over dit werk 
van zenker, hetwelk ons alleen uit een berigt 
in de Isis bekend is. 
f f f Vogels. 
% 48. Bij het in onze dagen in de natuurlijke 
geschiedenis zoo zeer toenemend gebruik, om vol- 
NAT. tijdschr. II. i 
