136 
oordeel der Frankfortsche natuuronderzoekers , welke 
de beschrijving van Rüppel hebben uitgegeven, 
niet te twijfelen. Het dier houdt zich bij troepen 
of althans bij paren in bogten of inhammen der 
zee op en voedt zich met fuci. De dunne dar- 
men waren 49| voet, de dikke darmen 85 voet 
lang , zoodat het darmkanaal de lengte des diers 
veertienmaal overtreft. Het is jammer, dat Huppel 
mets over de speekselklieren heeft opgeteekend, 
die, gelijk bekend is, bij de Cetacea carnivora 
ontbreken, en van welker bestaan of gemis bij de 
Cetacea herbivora , zooveel ik weet, nog niets be- 
kend is. — De paring heeft plaats in Februarij en 
Maart; de wijfjes werpen in November en Decem- 
ber. Van de tanden dezer dieren vervaardigt men 
ïozenkransen , waaraan het bijgeloof wonderdadige 
krachten .toeschrijft (lj. 
| oö. H. VON MEIJER gaf bijdragen tot de ken- 
nis der fossile zoogdieren (2). Onder Equus fos - 
silis verstaat hij die fossile, tot het paardenge- 
slacht behoorende dieren, welke van de thans le- 
vende moeijelijk te onderscheiden zijn. Deze been- 
deren vindt men in diluviale gronden , in been- 
derbreccien en in holen. Bij Eppehtein en in het 
Bohnerz der Schwabischen (of rauhen ) Alb vindt 
men fossile overblijfsels, wier tanden een verschil 
van de thans levende paardensoort aantoonen. On- 
der anderen vertoonen de bovenste maaltanden aan 
de binnenzijde eene veel kleinere plooi van ver- 
glaassel en daar buiten een klein ovaal, hetwelk 
(1) Museum Senkenbergianum. Bd. I. Heft 2. S. 95. m 
Taf. VI. 
(2) Nova Act. Acad. Cues. Leop. Carol. XV £-2. p. 423-510 
Tab. 30-37. 
