137 
door verglaassel omgeven is. Hij brengt deze fos- 
sile overblijfsels tot eene andere soort, die hij Equus 
prbnigenius noemt. Hij onderscheidt zelfs deze 
fossile paardensoort in Equus Caballus primigenius , 
of in zulke , die het best met het gewone paard ; 
in Eq. Malus primigenius , of in zulke, die 
het best met het muildier , en in Eq. Asinus pri- 
migenius of in zulke, die het best met den ezel 
in de tanden kunnen vergeleken worden (1). Hij 
beschrijft voorts een’ in diluviale kleibeddingen in 
Lombardijen gevondenen hoorn van Cervus ulces 
fossilis (niet te verwarren met Cervus megaceros, 
of giganteus), welke thans in het Senkenbergsche 
Museum te Frankfort aan den Main berust. Ein- 
delijk beschreef hij eene soort van Dinotherium , 
kleiner dan Dinoth. giganteurn , onder den naam 
yan -ü- h ctv ciï’zc iinx . Hij brengt daartoe ook eenige 
reeds door CUViER beschrevene ibssïio stukke». 
Dat bij Sus aethiopicus , de Kaapsche soort van 
Phacochoerus , in de onderkaak somtijds snijtan- 
den voorkomen, heb ik, zoo ik geloof, het eerst 
opgemerkt in mijn Handhoek der Dierkunde. II. 
hl. 592. 
§ 54. Meijen handelde in zijne boven reeds 
vermelde bijdragen over het geslacht der Lama s 
(Nov. Act. Acad. Leop. Carol. T. c. p. 551-573). 
De lama ( Auchenia guanaco , ibid. Tab. 40) , is 
in het noorden van Chili en het zuiden van Peru 
bijzonder gemeen , en leeft op de bergen in troe- 
pen van 7-10, ja zelfs van 100 bijéén; de kleur 
(1) t>lf^ enn ó* früheren Zeiten der Er de Pferde und Esel 
» zusammenlebtcn , so wird es nich gewagt seyn , zu ver- 
» muthen dass schon damals auch Maulthiere entstanden.” 
S. 448.- 
