Medicarum Lib. I. 39 
qui nigram illam dejedfcionetn : in quam praedi- 
xeram diflolutum iri , vivum illud monftrum j 
quod imaginabatur vulva: fuae inclufum. 
A quo licet id temporis feliciter evaferit : in- 
cidit tamen haud diu poft , in fimillimam infa- 
niam , fed priore multo graviorem: credens fir- 
miter, fe fato funftam, ea conditione , k Deo in 
mundum remiflam, ut viveret deinceps excors. 
Corde enim luo, a Deo, retento, doluit impen- 
se, aliam elle fibi, quam aliorum mortalium vi- 
tam : quam tamen imaginationem , nulla ciim 
auferrent ftratagemataj afflixit quidem ipfam a- 
liquandiu, haec triftitia: fed tandem quoque , li- 
cet tardius, difceflit : juxta illud elegantiffimi 
Jufti Lipfii:Illos ab atra bile, curat dies,& quies. 
X venenato canis rabidi morfii oritur ter- 
ribilis, ac exitialis ille aquae metus $ quem 
vfyoQoQixv appellant Graeci. In quo fiti enecan- 
tur, nec tamen bibunt aegri. Cujus miferiae uni- 
cum remedium eft , (fiquidem credimus Celfo, 
lib. v. cap. xxvi 1 . ) nec opinantem in pifcinam 
projicere. Praefertim eo fi deveniant, antequam 
aquam metuant : alias foret fpes in angufto , ex 
eodem Celfo, Avicenna ac Caelio Aureliano : 
imoipfoufu, efficaciffimo, omnium rerum, 
magiitro. 
Caput X X. 
Aqua metus. 
C 4 Qtiod 
