Medicarum Lib. I. f 
tantum concreti .fanguinis : ut nullus mirare- 
tur, occubuifle hominem, tot calamitatibus cir- 
cumventum. 
Vere itaque, verus natu-tae genius , fe£fc. 1 1 1 . 
aph. xi. coac. praenot. Cerebro fyderato, alii 
quidem tertio, alii vero feptimo moriuntur die: 
illos autem fi effugerint , fervantur. At quibus 
ex his difle&is , invenitur os diflociatum , illi 
pereunt. Qua circumloquutione defignatur, 
procul dubio , principium corruptionis. Licet 
fphaceli vox , latius fefe extendat. Qui enim 
fervaretur alias aliquis, poft diem feptimum? 
etenim, quod femel integre emortuum ,idre- 
vivifcit nunquam. Quippe a privatione, habi- 
tus denuo comparari nequit. 
Sed quid vult fibi os diflociatum ? «hes-ijxoV fo 
os-eov ? annon corruptionis labem, vitiatae calva- 
riae communicatam ? cujus indicium fecit , in 
hoc aegro , difloluta illa oflis laxitas: a qua pro- 
manarunt , gutta: (anguineae \ quas diximus te- 
rebranti chirurgo , praeter omnem confuetudi- 
nem , fuifle oblatas. Non fecus ac gangraenam 
praecedit , aquofa curis vefica & infequentem 
fphacelum, ipfa gangraena. 
Quafi diceret vir inclutus. Siquidem a ce- 
rebri vitio, eateniis immutetur os, ipfi pro- 
xime impofitum : ut difloluta compage , dif- 
cedat evidenter , a naturali fua foliditate 
(quod in hac calvaria confpicue fa£tum) a- 
$um erit de vita : & necefle , hominem mo- 
A 3 ri j 
