Medicarum L i b. L 
C a p u t XLII. 
P Ott vomitum, vertiginem, ac fpaftnum cy- 
nicum, refolvebantur , fub autumni finem 
mulieri quinquagenariae, tam pertinaciter muf- 
culi deglutitionis: ut gula propterea flaccelcen- 
te, ne guttulam quidem deinceps potuerit tranf» 
mittere : licet nec dolor, nec tumor, nedum ul- 
la ipfam urgeret anguftia. 
Quod refolutae gulae impedimentum ; abla- 
turi medici, intrufere faucibus, plumam acribus 
medicamentis imbutam, ex fententia Aetii. Sed 
illa non elicuit adeo pituitam mufculis impa- 
ctam , ut potius conjecerit tegram , in praeiens 
fuffocationis periculum. Integra epim degluti- 
tio, quantum deprimit gulam , tantum elevat 
invicem caput afperae arteriae : & dilatando 
ipfius rimam, efficit, ut ob adfumptum cibum , 
non angultius , fed liberius trahatur fpiritus. Ia 
reloluca autem gula, contra quum fiat, mirum 
profecto non eft tegram hanc propemodum 
fuifle fuffocatam : a pluma, obturante, non mi- 
mus laryngem, quam gulam. 
Quarum profecto partium anguftia, in cauli! 
fuit, quo minus deinceps voluerit admittere, 
lalutarem illum tubulum , quem infimili ne- 
j ceffitate , deferibit Hieronymus Capovaccius, 
lib. i . cap, li v. Cujus ope , licuillet fortaffis , 
