112, ObSEA-V ATIONUMr 
rumpentibus, dici vix poteft, quantus foetet 
inore, & quam vehemens anguftia fuerit $ 
circa praecordia. 
A quibus tamen ubi ipfum , poft aliquot , 
mendum ,• curriculum , denuo vidimus , ufque 
eo aflertum : ut potuerit iterum in publicum 
prodire : & libere obire j quaecunque , feni ho- 
minis, officia : mirati certe, jnon parum fuimus, 
qui prodierint jex thorace, jam ter, tot cruenta, 
ac fordida 1'puta , fine infequen te tabe. Sed ju- 
dicavimus forte, non praeter rationem : pus il- 
lud non delituifle in pulmonibus. Sed per eos 
duntaxat tranfiifle. Dolebat enim femper in la- 
tere finiftro : it quo ubi fecerneretur pus fuper- 
Buum : invenit forte pulmonis vifcus adeo vali- 
dum j ut potuerit illic tranfire fine evidente la- 
be, ullove fenitatis difpendio. 
Caput X. 
Vomica pulmonis, 
V Omicam (tefte Galeno, lib. i . de locis aff.) 
ut facile concipit pulmo : vifcus flacci- 
dum, ac putredini fumme obnoxium : fic con- 
fpicitur illa , vix ullibi locorum , frequentius , 
quam in noftra Batavia. Sive ob alimenta hu- 
midaj five ob aerem uliginofumj vel loca, 
plerunque pluvia, ac irrigua. 
Latet hoc vitium , inter initia, adeo clancu- 
lum; ut vix ulla fili proferat indicia: praeter tuf- 
ficu- 
