Medicarum Lib. II. 113 
ficulam , primum ficcam , ied mox h umidam. 
Qua aliquamdiu continuante, trahitur difficul- 
ter fpiritus } deficit anima y & emarcefcit paula- 
tim corpus : licet interim , nec pus , nec fangui- 
nem pras fe ferant fputa. Sed fi rumpatur, nee 
opinanti , vomica : occiditur di&um ac fa&um 
homo. Vel fi manferit aliquandiu exitio luo 
fuperftes : confumitur tamen lente , a febri- 
cula} five ob pus} five ob fanguinem, per 
thoracis interiora, effufum. 
Eliae Trippio, gravius refpiranti, & crebrius 
tuffienti, concidere tantopere vires : fine ulla, 
vel fanguinis , vel puris excretione- : ut nequive- 
rit amplius in publicum prodire. Quo languo- 
re indies increfcente, difrumpebatur tandem 
vomica: cujus referatio , proftravit ufque eo , 
debile ipfius corpus : ut amiflo omni colore, ac 
decore , compofuerit fe protinus, ad mortem : 
quam etiam haud diu poft oppetiit : cum {pu- 
tis, non miniis cruentis , quam foetidis. 
Quem tragicum eventum, etiam aliis a fimi» 
li vomica, vidimus ufuveniffe: fed praecipue 
praeclaro Senatori , Petro Opmerio : cui adeo 
exitialis fuit , difrupta thoracis vomica : ut intra 
biduum ipfum occiderint , cum dolor eruptio- 
nem praecedens } tum pus eam infequens. Quae 
duo , tam inopinato intervenere ipfi, febre con- 
tinua laboranti : ut lummopere miraretur, in» 
exfpeftatum illum eventum. 
Afferens religiose , fe nullas , infidiantis vq» 
H 
