M EDI GARUM LilB. II. 169 
Sed dicat quis : quem terminum ponunt 
Medici, morti, exfurgentia fuppreffo lotio ? 
annon alios citius, alios vero occidit tardius ? 
Valentia corpora ut interdum excurrunt diem 
vigefimum : fic attingunt infirma, vix fepti- 
mum, velodtavum. Certum eft , aliquos du- 
rafle ad undecimum , & tamen , ex toto , ite? 
rum convaluilie. Sed pofl: illum diem , equi- 
dem certe vidi neminem enavigafle , pericu? 
lofum hoc lyrtium aequor. 
Quamvis enim cedat dolor, & fluat iterum 
lotium : reddidit tamen diuturnior illa mora, 
urinam , interea loci , ufque adeo acrem , & ve- 
ficam ita effoetam : ut ne prasftantifllma qui? 
dem medicamenta , poflint ab interitu vendica- 
re, naturam , hac ratione , non fi£fce,ac fimula? 
te , led plene emortuam. 
Caput XCVI, 
Diabetes. 
J Uvenis Patritius, ob calculum, in pueritia 
fibi excifum , perhorruit ufque adeo , crude- 
lem, hujus tormenti recidivam : ut nulla non 
admitteret remedia , dummodo cierent lotium . 
Quo tamen impenfiiis fluente , ob continuum 
ufum, vini malvatici, cum femine urtica: , 
praeparati : contraxere inde incalefcentes re- 
nes , tantam imbecillitatem : ut difloluto ipfo- 
rqm toao, inciderint in diabetem; live tam 
h X vc 
